Senin yüzünden düştüm aşka

Senin yüzünden hayat şimdi başka

Senin yüzündendi hep ağlayışım

Ben umutlarımı sana bağlamışım

Senin yanındayken güneşin batışı duyguluydu

Seninle tüm boş anlarım doluydu

Senin yüzünden fırtınaları sevmiştim

Seninle yağmurda ıslanmayı seçmiştim

Senin içindi inan gülüşüm

Ben seninle acılara gülmüşüm

Sendin…

Evet, sen;

Benim kaldırım taşından yonttuğum sevdam.

Seninle başladı benim hüzünlere meydan okuyan kavgam.

*******

Bu ilkti ,

Bu sondu,

Göğe uzanan ürkek dalıma uzun tırnaklı bir şahin kondu…

Kırıldım en ince acılara

Çaresizce kucağına düştüğüm, köklerime dökülmüş betondu…

Senin yüzünden mahkumum şimdi

Senin hayaline tutkunum şimdi

Sana çarpıyor sesimin tüm yılgınlıkları

Sana haykırasım geliyor tüm çılgınlıkları

Senin yüzünden ellerim titriyor bazen

Nefesim zonkluyor, aklım kesiliyor birden…

Seninle yalnızım odamda hergün

Senin yüzünden bedenim hayattan sürgün

Senin yüzünden ben mazluma hükmedildim

Yine senin kaleminle idama gönderildim

Senin gözlerinde can buldu diye canım

Senin yüzünden yaralı her yanım

Hep senin yüzünden işte , sevincim ve hüznüm

Senin yüzünden böyle divaneliğe düştüm…

Senin yüzünden düştüm aşka

Senin yüzünden hayat şimdi başka

Senin yüzündendi hep ağlayışım

Ben umutlarımı sana bağlamışım

Senin yanındayken güneşin batışı duyguluydu

Seninle tüm boş anlarım doluydu

Senin yüzünden fırtınaları sevmiştim

Seninle yağmurda ıslanmayı seçmiştim

Senin içindi inan gülüşüm

Ben seninle acılara gülmüşüm

Sendin…

Evet, sen;

Benim kaldırım taşından yonttuğum sevdam.

Seninle başladı benim hüzünlere meydan okuyan kavgam.

*******

Bu ilkti ,

Bu sondu,

Göğe uzanan ürkek dalıma uzun tırnaklı bir şahin kondu…

Kırıldım en ince acılara

Çaresizce kucağına düştüğüm, köklerime dökülmüş betondu…

Senin yüzünden mahkumum şimdi

Senin hayaline tutkunum şimdi

Sana çarpıyor sesimin tüm yılgınlıkları

Sana haykırasım geliyor tüm çılgınlıkları

Senin yüzünden ellerim titriyor bazen

Nefesim zonkluyor, aklım kesiliyor birden…

Seninle yalnızım odamda hergün

Senin yüzünden bedenim hayattan sürgün

Senin yüzünden ben mazluma hükmedildim

Yine senin kaleminle idama gönderildim

Senin gözlerinde can buldu diye canım

Senin yüzünden yaralı her yanım

Hep senin yüzünden işte , sevincim ve hüznüm

Senin yüzünden böyle divaneliğe düştüm…

O gün, sen oturuyordun galiba bende.

İkimizde yolcu muyduk bir trende bilmem. Biran gözlerimiz karşılaştı, ben sustum, sen kaçırdın gözlerini. Bir daha deyseydi biliyordum ki ben yine susacaktım, sen geceye çevirecektin gündüzü. Bilmezdin benim küskün olduğumu, öyle ya nerden bilecektin, hiç merak etmedim kii! ! ! Ama sen de haklıydın. İkimizde sadece iki yolcuyduk ağır giden trende

ama biliyordum. Söyleyemedim.

Söylesem de inanmazlardı zaten. Görmüştüm alnına düşen saçları tarayan elleri ve kirpiğinde saklı duran inciyi. Şarkılar söylerdin ona. Duygu yüklü dilekler asardın hayalin dallarını. Çok mu sevdin onu gerçekten? Yani o bakınca gözlerine benim göremediğimi, görür müydü? Susmadığı için mi sevdin onu ya da sustuğum için mi sevmedin beni?

onunla konuştuğunuz kırları anlatmadın bana.

Sesin çiçekler aradı ondan bahsettiğinde ben duyardım. Gizli saklı bakardım ona. Ben gizli miydim? Beni gizleyemedim diye mi sevmedin beni ya da sen beni gizleseydin sever miydin gerçekten?

kışlar sıcak olur yağmurlar daha güzel yağardı o yanındayken.

Daha bir güzeldi şehirler, şehir isimleri. Yalanlar gerçek olmadı diye mi sevmedin beni? Ya da ben, gerçekler yalan diye mi sevdim seni?

küstüm artık şiirlere, kalemlere. Sen iyi yazardın aşkı. Bana okumazdın ama ben duyardım. Soğuk havalarda yanına çağırırdın onu. Sıcak çaylar içerdiniz. İçin ısınırdı. Ben çağırsam da gelir miydin?

Nasıl alıştın ona? Sözlerine, gözlerine, ellerine… Güzeldi değil mi? Ona bakınca geri alamazdın bakışlarını. Ben izlerdim seni uzaktan. Mutluydun. İşte o gün bir kez daha küstüm kaldırım taşlarına, dost yüzlerine

Şimdi bütün soru işaretlerini ünleme çevirip, kendimi parantez içine alarak terk ettim seni. Haberin oldu mu, gittiğimden? Öyle bakma kimse söylemediyse sana bu benim suçum değil, hadi hoşçakal. Dur gitme! Son bir şey daha

GERÇEKTEN HİÇ SEVMEDİN Mİ BENİ?

Ateş bir gün suyu görmüş yüce dağların ardında
sevdalanmış onun deli dalgalarına.
Hırçın hırçın kayalara vuruşuna,
yüreğindeki duruluğa
Demiş ki suya:
Gel sevdalım ol,
Hayatıma anlam veren mucizem ol…

Su dayanamamış ateşin gözlerindeki sıcaklığa
al demiş;
Yüreğim sana armağan…
Sarılmış ateşle su birbirlerine
sıkıca, kopmamacasına…

Zamanla su, buhar olmaya,
ateş, kül olmaya başlamış.
Ya kendisi yok olacakmış, ya aşkı…
Baştan alınlarına yazılmış olan kaderi de
yüreğindeki kederi de
alıp gitmiş uzak diyarlara su…

Ateş kızmış, ateş yakmış ormanları…
Aramış suyu diyarlar boyu,
günler boyu, geceler boyu
Bir gün gelmiş, suya varmış yolu
Bakmış o duru gözlerine suyun,
biraz kırgın, biraz hırçın.

Ve o an anlamış;
aşkın bazen gitmek olduğunu.
Ama gitmenin yitirmek olmadığını….
Ateş durmuş, susmuş, sönmüş aşkıyla.

İşte o zamandan beridir ki:
Ateş sudan,
su ateşden kaçar olmuş..

Ateşin yüreğini sadece su,
Suyun yüreğini
Sadece ateş alır olmuş…